Philips Warsaw

 

00a (1)

Transformation of industrial heritage in Warsaw

In 1922, the Dutch electronics concern Philips N.V. opened its first production facility in Warsaw Poland on a plot on Karolkowa Street (Wola). In 1930 a modern concrete building was erected on the complex for the production of electrical light bulbs. This building, named after Róża Luksemburg, had been engineered according to the principles of its ‘sister-buildings’ of Philips in Eindhoven, the Netherlands. The building featured ground breaking Philips philosophy, to optimize working conditions. That means a vertical factory (many production floors on top of each other), with high windows, boosting a lot of natural daylight and views for the employees.

The building survived the war. After a long production period, Philips stopped production in the building in the early 1990s. A Polish developer attempted to transform the building to modern office space for banks in the nineties, but they didn’t succeed and abandoned the idea. The condition of the empty factory became worst, making it an ideal place for urban paintball in the first decade of the 21th century.

In an attempt to preserve the cultural heritage, Piotr Szczesniak (Bygg Architecture) developed a master plan in 2008 for the transformation of the complex with a mix of functions. “Rosa Luxemburg” would host loft apartments and in the additional new volumes a mix of retail, offices, apartments and gastronomy have been planned.

The added volumes create high urban density, while maintaining a visual connection to the cultural heritage. The urban plan offers chances for the creation of urban public spaces, each with a different articulation. New towers are aligned to the towers in the existing building. The new towers are connected with three story high sky bridges which provide additional floor space and provide intimacy to the semi-public spaces underneath. In addition, the nearby located Uprising Museum, which is housed in a former gas factory, is provided with a new entrance square, which can be used for ceremonies concerning uprising anniversaries.

A very important aspect of the plan is formed by the treatment of the public and private outdoor space, which is unique for Poland. Typically, new developments are gated and inaccessible to the general public. In the master plan, public space is accessible and has clear borders with ‘collective space’, which is accessible by bridges over water features. The site is therefore very green and welcoming.

Despite attempts to make a transformation possible, the municipality decided to demolish the building in 2011, mainly due to contamination by mercury and other hazardous substances. Paradoxically, Bygg Architecture is located in ‘twin-building’ Anton in Eindhoven since 2013, which has been successfully transformed into a new urban hot spot in 2012.

Rewitalizacja dziedzictwa przemysłowego w Warszawie

W 1922 roku, holenderski koncern Philips, otworzył pierwszą linie produkcyjną w Polsce, przy ulicy Karolkowej w Warszawie (bliska Wola). W 1930 roku został wzniesiony betonowy budynek produkcyjno-biurowy, gdzie miała miejsce produkcja żarówek. Bundynek, nazwany na cześć Róży Luksemburg, został skontruowany według tych samych zasad co siostrzane budynki w holenderskim Eindhoven, centrali Philiosa. Spiętrzona pionowo fabryka, z wielkimi oknami dającym olbrzymią ilość światla i widok dla robotników, była nowotorskim projektem jak na tamte czasy.

Bundynek przy Karolkowej przetrwał wojnę. Po wojnie aż do lat 90tych trwała tu produckja lamp. Po zakończeniu produkcji dewelkoper próbował bezskutecznie przekształcić obiekt na cele biurowe-bankowe. Obiekt został opuszczony i podupadał, był czasami wykorzystywany do gier w painballa.

Próbą zachowania dziedzictwa kultury był projekt urbanistyczny transformacji kompleksu, opracowany przez Piotra Szcześniaka ( Bygg Archicture) w 2008 roku. Fabryka Ròży Luksemburg miała zostać przekształcona na lofty, nowe obiekty wokół niej miały mieścić mieszkania, lofty, biura, punkty usługowe i gastronomiczne.

Zaproponowane w planie nowe obiekty tworzą gęstą miejską zabudowę ale jednocześnie umożliwiają wizualne połączenie z starą fabryką. Plan oferuje stworzenie wiele przestrzeni publicznych o własnym wyrazie. Nowe wieże ustawione są w linii z ryzalitami fabryki. Wieże spięte są ze sobą mostami, tworzącymi dodatkową przestrzeń użytkową oraz zapewniają intymność pół publicznym przestrzeniom pomiędzy wieżami. W części kompleksu graniczącej z Muzeum Powstania Warszawskiego zapronowany został publiczny plac, który wykorzystany może być jako reprezentacyjne wejście do Muzeum oraz do obchodów rocznicy wybuchu Powstania.

Ważnym aspektem projektu jest unikalny jak na Polsce sposób w jaki została potraktowa przestrzen publiczna oraz przestrzenie koletywne. Nowe osiedla w większości przypadków są prywatnymi i ogrodzonymi obszrami, niedostępnymi dla osób trzecich. W projekcie, publiczne przestrzenie są ogólno dostępne ale nadal mają wyraźną granicę z przestrzeniami dla mieszkańców, które są dostępne z zewnątrz poprzez mosty nad akwenami wodnymi. Dzięki temu teren jest bardziej przyjazny i atrakcyjny niż w przypadku typowego ogrodzenia.

Niezależnie od prób transformacji Fabryki Róży Luksemburg, w 2011 roku , podjęto decyzje o rozbiórce obiektu, głównie z uwagi na wysokie koszty oczyszczenia terenu z rtęci oraz innych szkodliwych substancji. Paradoksalnie, pracowania Bygg Architecture od 2013 ma swoją siedzibę w siostrzanym obiekcie Anton, w Eindhoven. Obiekt ten jest częścią, trwającego od 2012roku, dużego projektu transformacji przemysłowego dziedzictwa w celu stworzenia nowego, kreatywnego centrum Eindhoven.